haalbaarheidsstudie Adrianus- en Agnesgebouw

Dit klooster bestaat uit een aantal gebouwen die gedeeltelijk gebruikt worden door het Ontmoetingscentrum (OMC).

 

Een korte geschiedenis
Het klooster werd in 1906 in opdracht van het Rooms-Katholieke Kerkbestuur gebouwd en in 1907 deden de Zusters van Liefde uit Schijndel hun intrede. Het gebouw is door de jaren heen verschillende malen uitgebreid. Zo werd er, naast de meisjesschool in 1913 een mannenafdeling, een washuis, een stal en een schuur toegevoegd. Ruim twee decennia later werd het St. Agnesgebouw toegevoegd en hierin kwam een kleuterschool. Toen begin jaren zeventig een nieuwe basisschool en al vrij snel daarna een nieuw verzorgingstehuis in gebruik werd genomen eindigde deze invulling. In 1972 kwam er een einde aan een tijdperk en namen de zusters afscheid van Raamsdonk. Al vrij snel kwam er een initiatief om het gebouw te behouden en er een centrale accommodatie voor het dorp van te maken. Op 25 januari 1975 opende het OMC haar deuren en sindsdien heeft het een waardevolle centrale rol vervuld in het verenigingsleven van Raamsdonk.

 

Het OMC onder druk
Fast forward naar 2017. Het Adrianusgebouw is in bezit van de Stichting OMC en het Agnesgebouw is van de gemeente. Hoewel er nog de nodige verenigingen huren bij het OMC ziet de stichting de bezettingsgraad teruglopen en daarmee ook de inkomsten. Het gebouw is een rijksmonument en de kosten voor (achterstallig) onderhoud lopen op. Voor de Stichting doet zich dus een grote financiële opgave voor. Tegelijkertijd wil de gemeente haar koers bepalen voor het kleinere Agnesgebouw. Zij worden benaderd door een aantal verenigingen.

Samen sterker
Voor het OMC is de urgentie om te handelen erg hoog. De ambitie van de stichting is om nu en in de toekomst een bloeiend verenigingsleven te faciliteren in financieel gezonde gebouwen. Hiervoor moet gezocht worden naar een duurzaam exploitatiemodel. Tegelijkertijd heeft de gemeente een investeringsbesluit te nemen als het gaat om de toekomst van het Agnesgebouw. Beiden partijen hebben dus hun eigen uitdagingen. Samen zagen zij de aanleiding om na te gaan of een integrale herontwikkeling en exploitatie van de gebouwen kan zorgen dat het Ontmoetingscentrum op lange termijn gehandhaafd kan blijven.

 

Om de haalbaarheid van deze ambitie te onderzoeken is het Transformatorhuis gevraagd in verschillende varianten te zoeken naar een business case die duurzaam gebruik mogelijk maakt. In de Haalbaarheidsstudie staan een aantal varianten centraal. Met deze uitkomst is het perspectief geschetst, in het vervolg zal dit moeten gaan leiden tot hernieuwde dynamiek, economisch duurzaam vormgegeven!